Arockia Aro

  புனிதர் அனைவரின் பெருவிழா: விண்ணரசு நமக்குரியது! (All Saints' Day: The Kingdom of Heaven Belongs to Us!) இன்றைய திருநாள், "புனிதர் அனைவரின் பெருவிழா," ஒரு மகத்தான உண்மையை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது: புனிதர்கள் என்பவர்கள் கல்லறைகளில் உறங்கும் பெயர்கள் மட்டுமல்ல, அவர்களே வெற்றியடைந்த, நம்மைக் காட்டிலும் சற்று முந்திச் சென்ற நம்முடைய சகோதர சகோதரிகள்! திருத்தூதர் யோவான் கண்ட காட்சியில் (திருவெளிப்பாடு 7: 9), யாராலும் எண்ண முடியாதபடி, எல்லா நாட்டையும், குலத்தையும், மொழியையும் சார்ந்த பெருந்திரளான மக்கள் அரியணைக்கும் ஆட்டுக்குட்டிக்கும் முன்பாக நின்றுகொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்கள் அனைவரும் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தில் தங்கள் ஆடைகளை வெண்மையாக்கிக் கொண்டவர்கள். இது, இயேசு கிறிஸ்துவின் பாடுகளின் வழியாகவும், நம்முடைய விசுவாசத்தின் வழியாகவும் மட்டுமே நாம் புனிதமடைய முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது. இரண்டாம் வாசகம் (1 யோவான் 3: 1-3) நாம் இப்போதே கடவுளின் பிள்ளைகள் என்ற ஆச்சரியமான உண்மையை வலியுறுத்துகிறது. நாம் எப்படி இருப்போம் என்பது இன்னும் முழுமையாக வெளிப்படவில்லை என்றாலும், அவர் தோன்றும...

29th Sunday in Ordinary Time   தளரா நம்பிக்கையும் இடைவிடாத மன்றாட்டும் அன்பார்ந்த சகோதர சகோதரிகளே, இன்றைய திருவழிபாட்டு வாசகங்கள் நம்முடைய ஆன்மீக வாழ்வுக்கு மிகவும் முக்கியமான இரண்டு பாடங்களை வலியுறுத்துகின்றன: தளராத விசுவாசம் மற்றும் இடைவிடாத மன்றாட்டு. தளராத விசுவாசத்தின் ஆற்றல் (முதல் வாசகம்) விடுதலைப் பயண நூலிலிருந்து நாம் கேட்ட முதல் வாசகம், அமலேக்கியருக்கு எதிரான போரில் மோசேயின் கைகளின் மகத்துவத்தை விவரிக்கிறது. மோசே தம் கைகளை உயர்த்தியிருந்தபோது இஸ்ரயேலர் வெற்றி பெற்றனர்; கைகளைத் தளரவிட்டபோதெல்லாம் அமலேக்கியர் வென்றனர். மோசேயின் கைகள் தளர்ந்தபோது, ஆரோனும் கூரும் அவருக்குத் துணையாக நின்று, கதிரவன் மறையும்வரை அவரது கைகளைத் தாங்கினர்.  * சிந்தனை: மோசே உயர்த்திய கைகள் வெறும் சைகை அல்ல; அது கடவுள் மீதான முழுமையான நம்பிக்கையின் அடையாளமாகும். வெற்றியோ தோல்வியோ அவரது வல்லமையால் வரவில்லை, மாறாக கடவுளின் ஆற்றலால் வந்தது. நாமும் நம் வாழ்வில் போராடுகளையும் சவால்களையும் சந்திக்கும்போது, நம்முடைய முயற்சியை மட்டும் நம்பாமல், கைகளை உயர்த்தி, நம்முடைய உதவியும் வல்லமையும் விண்ணையும் மண்ண...

28th Sunday in Ordinary  Time Are We Mere Receivers or True Witnesses? Luke 17:11-19, challenges us to look beyond receiving God's gifts and embrace the call to profound gratitude and public witness. | Ten Lepers Cured (v. 14) | Receiving the Gift | Initial Faith and Obedience | | Nine Did Not Return (v. 17) | Forgetting the Giver | Ingratitude and Spiritual Blindness | | One Samaritan Returned (v. 15-16) | Giving Thanks and Praising God | Profound Gratitude and Worship | | "Your faith has saved you" (v. 19) | Receiving Salvation | True Healing and Eternal Benefit | Core Points of Reflection  The Nature of the Miracle: Ten lepers, alienated from society, cried out to Jesus and were commanded to show themselves to the priests. They were healed on the way, confirming that their initial faith and obedience were rewarded with a physical cure. They all received the gift.   The Question of Ingratitude: Jesus' painful question, "Were not all ten made whole? Where are th...